Do It Yourself

Φιλοσοφία και δεοντολογία

Σελίδα 2 από 12 Επιστροφή  1, 2, 3, ... 10, 11, 12  Επόμενο

Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Φανης Την / Το Παρ Ιουν 28, 2013 4:58 pm

Συμφωνω αλλα δεν νομιζω να ξεχασε κανενας τα προτογωνα αισθηματα του...
Απλα τα αναλωνουμε σε λαθος τοπο,χρονο,ανθρωπο....

Επισης ξεχνας πως ακομα και οι αγελες,σμηνοι,κοπαδια εχουν τον αρχηγο τους...

Ενας καθοδηγητης δεν ειναι κακο πραγμα για την διατηρηση των ισοροπιων μεσα σε μια ομαδα που ολοι ειναι διαφορετικοι....

Απλα μεχρι και εκει διαλεγουμε παλι τα λαθος ατομα....

Βεβαια εδω μιλαμε για καταστασεις αλλες...

Αλλα και αυτο παλι υπαρχει στα ζωα...

avatar
Φανης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Ημερομηνία εγγραφής : 30/05/2013
Τόπος : Θεσσαλονικη

http://www.usbekits.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Παρ Ιουν 28, 2013 5:06 pm

τι να πω... εγω είμαι πολυ συχνά σε συγχυση για το
που σταματάει το ζώο και που ξεκινά ο άνθρωπος
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Σαβ Ιουν 29, 2013 9:24 pm

συνχωρεστε με που μεταφέρω μερικα ποστ που εχω κανει
στο παρελθον αλλα απο σεβασμό σε καποιον που πιθανων να
διαβάσει αυτο το θεμα και να προσπαθήσει να με ψυχολογήσει θα πρεπει
να του δωσω λιγο υλικο για να ψάχνει....

Κάποτε σε ενα χωρίο ηταν δυο νεαροί φίλοι, που έκαναν πολύ καλή παρέα,

ο ένας ηταν σιδεράς και ειχε μάθει την τέχνη του πατέρα του και ο άλλος ηταν
μουσικός και πολύ καλος στο βιολί.

συζητούσαν μια μέρα για τα όνειρα τους και το μελλον τους και
λεει πρώτος ο σιδεράς.
''Αγαπώ την Χρυσάνθη που μένει στο τέλος του δρόμου και αυτό που ονειρεύομαι
για το μελλον είναι να την παντρευτώ και να δουλεύω το σιδεράδικο του πατέρα
μου, και εύχομαι να μου χαρίσει ο θεός ένα γιο για να του μάθω και εγώ με την σειρά μου
την τέχνη σε εκείνον....''

''ΕΓΩ ... είπε ο βιολιστής Δεν έχω τετοια όνειρα, γιατί ει μουν τις προάλλες στο
πανηγύρι στο χωρίο ''τρεις βρύσες'' και δεν μπορείς να φανταστείς πόσο διασκεδάσαμε..
επί τεσσερις μέρες χορεύαμε και γλεντούσαμε με μουσική και φαγητό και αφθονο γλυκό κρασί''

''Το ονειρο μου είναι να πάρω το βιολι μου και να πηγαίνω απο πανηγύρι σε πανηγύρι και
να ζήσω όλη μου την ζωη με μουσική και διασκέδαση,,, δεν υπάρχει καλύτερο από
αυτό,,, μάλιστα εχω ακούσει οτι υπάρχει μια πόλη οπού έχουν πανηγύρι ΟΛΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ !!!!
Αν καταφέρω να βρω αυτή την πόλη τότε θα εχω εκπληρώσει το όνειρο μου.''

έτσι περνούσαν οι μέρες μέχρι που μετά από ενα χρόνο πάει
τρέχοντας ο βιολιστής στον φίλο του τον σιδερά και του λεει=

''Είμαι πολύ χαρούμενος............... γνώρισα ενα συγκρότημα μουσικών που
παίζουν σε πανηγύρια και θέλουν εναν βιολιστή στην παρέα τους,, είναι
η ευκαιρία μου που τοσο ονειρευόμουν και ίσως βρούμε και την πόλη όπου
το πανηγύρι κρατάει για πάντα......''


έτσι είπε και αφού αποχαιρέτησε τον φίλο του με βήμα γοργό πήγε να συναντήσει τους
καινούριους του φίλους τους μουσικούς..

τα πράγματα ηταν όπως τα περίμενε, πηγαίναν απο πανηγύρι σε πανηγύρι και απο γιορτή
σε γιορτή σχεδόν γυρίζοντας όλον τον κόσμο μιας και όταν στην μια πόλη
τελείωνε το πανηγύρι άρχιζε σε μια άλλη πόλη αρκετά μακρυά απο την προηγούμενη,,

σε κάθε πόλη που πηγαινε ο βιολιστής πάντα ρωτούσε για το που είναι
η πόλη όπου η γιορτή δεν σταματάει πότε,, και συνήθως του λέγαν οτι
είναι η επόμενη..........................

έτσι ο νεαρός μουσικός πλησίασε μια ακόμη πολη όπου θα γίνονταν πανηγύρι σε δυο μέρες όπως
είχε μάθει,,,,ετσι βρήκε την ευκαιρία να πάει στην αγορά
μήπως βρει πληροφορίες για την πόλη που έψαχνε, την πόλη οπου η γιορτή κρατάει όλον τον χρόνο.

από μαγαζί σε μαγαζί έτσι εφτασε μπροστά και σε ένα σιδεράδικο,,
ο γερο-σιδεράς μεσόκοπος βγήκε κουρασμένος στην εξώπορτα και υποδέχτηκε τον
νεαρό που χωρίς να χάσει χρόνο τον ρώτησε =

''Καλήμερα καλέ μου άνθρωπε, μήπως εχεις ακούσει για μια πόλη όπου η
γιορτή δεν τελειώνει πότε ??''

Ο σιδεράς αποκρίθηκε =
''δεν ξερω καμια τετοια πόλη όμως όταν ήμουν νέος είχα έναν φίλο που
μου είχε πει οτι θα την έψαχνε να την βρει,,,,, από τοτε περάσαν 50 χρόνια και δεν
επέστρεψε,, ετσι νομίζω οτι την βρήκε''

''ευχαριστώ κάλε μου άνθρωπε'' ειπε ο μουσικός και έφυγε σαστισμένος

''να πας στο καλό νεαρέ μου '' τον χαιρέτησε ο σιδεράς και έκλεισε την πόρτα πίσω του.


ο μουσικός έφυγε τρέχοντας προς το δάσος με δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπο του,,
κάθισε στην ριζά ενος δένδρου και έκλαψε και έκλαψε και έκλαψε................









την άλλη μέρα τα νεα διαδόθηκαν γρήγορα στην πόλη,,
βρήκαν
λέει έναν γερο νεκρο στο δασος.......
είχε
λέει και ένα βιολί στην αγκαλια του.


αυτο το παραμυθάκι το έγραψα πριν 12 χρόνια...ελπίζω να σας άρεσε.
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Σαβ Ιουν 29, 2013 9:25 pm

σχολική έκθεση με τίτλο ''ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ''
από -nikos- στό Σαβ Μαϊος 04, 2013 9:18 am

νομίζω ήμουν περίπου 11 χρόνον,, τότε έκανα παρέα
με ενα παιδί,, τον λέγαν Γιωργο,,,
ηταν ψυχοπαθής με την κακή έννοια με κληρονομικό χάρισμα,, η γιαγιά του ηταν
ψυχό και ο πατέρας του επιληπτικός,,, όμως επειδη ειχαμε μια
μακρινή συγγένεια απο την πλευρά της μανας του-τριτα-τέταρτα ξαδερφια η κάτι τετοιο
έτσι αναγκαζόμουν να τον κάνω παρέα,,,μιας και στα μάτια
των μεγάλων φαίνονταν άκακος [μέχρι που έκαψε το σπίτι του..... μετά ξέκοψα χαχαχα]

τεσπα,, ο ''φιλος'' μου ο Γιώργος ηρθε ολο χαρά μια μέρα και
μου είπε με τρελό ενθουσιασμό,,=

''πάμε στα σφαγεία αύριο ?? πήγα σήμερα και ηταν ωραία,, θα τους βοηθήσουμε [τους σφαγείς]
και στο τέλος θα μας δώσουν και κρέας''

μιας και δεν είχα και τίποτα καλύτερο να κάνω σκεπτόμενος και
το όφελος του κρέατος του απάντησα = ''ένταξη πάμε''

μάλιστα μου ειπε οτι θα έρχονταν να με πάρει απο το σπίτι για να μην αργήσουμε, μιας
και το σφαγείο ηταν 4 χιλιόμετρα πιο κάτω και θα πηγαίναμε με τα πόδια.

ετσι την άλλη μερα βρέθηκε ο Νικος [εγω δηλαδη] και ο Γιωργος [ψυχο] στο
σφαγείο αρκετά νωρίς,, περίπου 7 η ώρα το πρωί.
εκεί συναντήσαμε τον μπάρμπα Νικο που ηταν εργαζόμενος εκει,, τον κυρ χρηστό που
ηταν υπεύθυνος καθαριότητας και δυο-τρεις ακόμη που δεν τους θυμαμαι αυτή τη στιγμή.

μας είπαν οτι ήρθαμε στην ώρα μας και το φορτιγο με τα γουρούνια θα ρχονταν
απο στιγμή σε στιγμή.... μάλιστα ο Γιώργος μου είπε σχεδόν συνωμοτικά οτι =

''σήμερα είναι τυχερή μέρα γιατί θα σφάξουν και μια αγελάδα''

πριν έρθουν τα γουρούνια όμως ηρθε ενα φορτηγό με γίδες και έναν τράγο,,
οι σφαγείς αναστατωθηκαν γιατί έπρεπε να σφαχτούν οι γίδες πριν
έρθουν τα γουρούνια,,, και με ανομολόγητες βρισιές τρεις από αυτούς
άρπαξαν απο ενα μαχαίρι και άρχισαν να τραβάνε τις γίδες απο την καρότσα
του φορτηγού,, και
με μια κίνηση γονάτιζαν πάνω στην κοιλια του ζωου και με πριονωτές κινήσεις
κoβαν τους λαιμούς τους μέχρι το κόκαλο,,, ομως δεν κοβαν το κεφάλι
εντελως για να το πάρει ο κρεοπώλης ολοκληρο,,,,μετα το
δίναν σε άλλους τρεις εργαζόμενους που περνάν το άψυχο σώμα και το κρεμούσαν
σε τσιγκέλια τρυπώντας τους κνημιαιους τένοντες και με ένα κομπρεσέρ
ανοίγοντας μια τρυπά στο μπροστινό πόδι του ζώου το φούσκωναν σαν μπαλόνι
για να διαχωριστεί το σωμα απο το δέρμα του ζώου.

πρεπει να ηταν περίπου 30 γιδες-κατσικάκια-και ένας τράγος και σε 15 λεπτά είχαν μετατραπεί
σε σώματα κρεμασμένα στα τσιγκέλια,, και ο κυρ χρηστός με το λάστιχο ξέπλενε τα αίματα
που καταλήγουν σε ενα αυλάκι στο πάτωμα που ηταν ειδικά για αυτή την χρήση.


Στην εισοδο της αυλης του σφαγείου πρόβαλε ενα πορτοκαλι φορτηγό
που ηταν φορτωμένο με γουρούνια,
τα γουρούνια ηταν τοσα που δεν φαίνονταν η λαμαρίνα της καρότσας και
έτσι όπως ηταν στριμωγμενα μας κοιτούσαν με απορια,, εγω αποσβολωμένος απο
την προηγούμενη σφαγή παρατηρούσα απο μια άκρη ενω ο φίλος μου ο Γιώργος
έπαιζε με το κομπρεσέρ και τα φουσκωμένα κατσίκια φουσκώνοντας τα μεχρι
να αρχίσει να ξεφευγει ο αέρας απο τους κομμένους λαιμούς......

τοτε ειδα τον μπαρμπα Νικο να εχει στο χερι του μια σωληνα γαλβανιζε περιπου 1/2 ινζα
την οποία την ειχε γεμίσει με μόλυβδο για να είναι πιο βαριά,,να
ανεβαίνει στην καρότσα του φορτηγού μαζί με τα γουρούνια.....

και άρχισε να τα χτυπά στο κεφάλι με όλη του την δύναμη,, τα γουρούνια τρέχαν
να ξεφύγουν ουρλιάζοντας μα το μόνο που μπορούσαν να πάνε ηταν
πάνω στα σώματα των αναίσθητων απο τα χτυπήματα γουρουνιών,, μάλιστα
και ο μπάρμπα Νικος πατούσε πάνω τους για να φτάσει κοντά στα γουρούνια που
είχαν ακόμη τις αισθησεις τους,, πρέπει η ολη φαση να κράτησε κάνα 10 λεπτό κραυγών
απόγνωσης και πόνου των γουρουνιών μέχρι που σώπασαν όλα........

μετά τραβώντας τα και σέρνοντας τα μέσα στο σφαγείο ενα-ενα τους κοβαν
το λαιμό και κρατώντας τα καλά κάρφωναν ενα μακρύ μαχαίρι μέσα στο στήθος τους
τρυπώντας την καρδιά των γουρουνιών,, συνήθως τοτε συνέρχονταν το γουρούνι και
με κομμενο τον λαιμό του προσπαθούσε να ξεφύγει απο τους σφαγείς του.

δεν κατάλαβα γιατί δεν το άφηναν να πεθάνει αφού του ειχαν κόψει τον λαιμό, ετσι
ρώτησα κάποιον και μου είπε ότι καρφώνουν την καρδιά για να μεινει το αίμα μέσα στο
ζώο και έτσι να εχει περισσοτερο βάρος.

ενώ εμεις παίζαμε με τα λάστιχα του κομπρεσέρ και που και που κουβαλούσαμε τα
δερματια απο τα γδαρμένα ζωα στο σειμιο που μας είχαν υποδείξει οι μεγαλύτεροι,
εφτασε στην αυλη του σφαγείου ενα φορτηγό που ειχε μια γρια αγελαδα πάνω στην
καρότσα της,,,
και πήγαν δυο απο τους εργάτες και μαζί με τον οδηγό κατέβασαν με προσοχή
το ζώο απο την καρότσα σε ενα σκαλοπάτι απο τσιμέντο που όπως κατάλαβα
ηταν εκεί για να εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό,, και σέρνοντας την αγελάδα από
τον χαλκά που είχε στην μύτη της [τοτε κατάλαβα γιατί οι αγελάδες έχουν χαλκά στην μύτη]
την οδήγησαν μέσα στο σφαγείο σε μια διχάλα που ταίριαζε στον λαιμό της αγελάδας,,
αυτή η διχάλα ηταν σιδερένια και πολύ καλά στερεωμένη στο έδαφος-δάπεδο του σφαγείου,

αφού στερεώθηκε το κεφάλι της αγελάδας στην διχάλα το δεσαν με ενα σχοινι καλά-καλά
και βύθισαν ενα μακρύ μαχαίρι στο σβερκο του ζωου,,
η αγελάδα τραντάχτηκε και κατέρρευσε στα ποδια της ενω ταυτόχρονα αφόδευσε
προκαλώντας τα γέλια των σφαγέων και ο κυρ Χρηστος έτρεξε με το λάστιχο
να ξεπλύνει τα αίματα και τα κόπρανα του ζώου.




Νομίζω οτι εκείνη την μέρα μεγάλωσα από τα 11 μου χρόνια τουλάχιστον
αλλά 10,, μαλλον όμως άπλα έχασα 10 χρόνια αθωότητας και χαρούμενων
αγελάδων που βόσκουν στα καταπράσινα λειβαδια με την γκομενάρα την
μικρή ολλανδεζα,,
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Σαβ Ιουλ 13, 2013 7:07 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Απανωτά τα χτυπήματα τελευταία ή το πιθανότερο εγώ να τα βλέπω έτσι. Mood της εποχής ή απλά ήρθαν και συσωρεύθηκαν με τα χρόνια. Δεν ξέρω...

Δεν μπορώ να γλυτώσω από την ηλιθιότητα ή έχω γίνει υπερευαίσθητος, το αποτέλεσμα πάντως είναι να φρικάρω όλο και ποιό συχνά "δια ασύμαντον αφορμήν".

Μόλις είχα γυρίσει από την Αλεξανδρούπολη κατάκοπος μετά από 17 μέρες συνεχόμενης εξουθενωτικής (έκτακτης) δουλιάς, όπου πρόλαβα και άκουσα τα μύρια όσα από κάθε λογής επαγγελματία. Ένα απέραντο καφενείο και εκεί -γενικότητες φυσικά-. Τα ίδια που άκουγα και λίγο πριν στην Καστοριά. Καφενείο. Και στα Μουδανιά προχθές. Καφενείο. Η επαρχία χέρεται που ακόμη έχει να φάει μεταξύ άλλων και πετά τις κοτσάνες με ύφος βαρύμαγκα δεξιά και αριστερά.

Και είπα άντε, γύρισα στη φωλιά μου να πίασω κανένα καλώδιο να ηρεμήσω τώρα που λίγο-λίγο ακόμη οι κάφροι τρέχουν για τα μπάνια του λαού και τα πράγματα είναι ποιό ήρεμα γενικά.

Χαλαρό βραδάκι με τα πόδια μου ακόμη μουδιασμένα πάμε για ουζάκι. Με εκείνα και τα άλλα, πως εμφανίσθηκε στην κουβέντα ο Φωτούλης (αυτός με τα παιδάκια) ξέρω, αλλά είναι περιτό να σας το πω.

Κάτι για παιδεραστίες κτλ, είπα ας ψάξω λίγο στον ιστό να δω τι έχει γίνει και μαυτόν ως ένα ακόμη κομάτι της σύγχρονης "ιστορίας" μας, έτσι για την σφαιρική γνώση των πραγμάτων. Τι το ήθελα ο μαλάκας?

Αν προσπαθήσεις να ψάξεις το μόνο που θα καταφέρεις είναι να απογοητευθείς ακόμη μια φορά. Και ύστερα όλο οι άλλοι μας φταίν για την κατάντια μας (όποια και αν είναι αυτή).

Ας το πάρουμε από την αρχή. Με τον αδελφό του είχε παλιά λαμαρινάδικο στον τόπο μου, και πολύ αχνά θυμάμαι μια μέρα που τριγύριζα στα συνεργεία με τον πατέρα μου να λέει κάτι εξυπνάδες που προφανώς αυτός και τα μαστόρια θεωρούσαν αστεία.

Τέτοια είναι η παιιδεία μας, να βρήσκουμε χοντράδες και εξυπνάδες ως αστεία. Και μετά τα χρόνια πέρασαν και η γκροτέσκα φιγούρα του έκανε και εκπομπές με επιτυχία. Θέαμα για το κοινό. Και οι γονείς θα τον έβρισκαν αστείο φαντάζομαι, και τα παιδιά ότι βλέπουν μαθαίνουν και έτσι τέτοια θεάματα υψηλής αισθητικής και ποιότητας κατακλύζουν τον τόπο. Και τα παιδιά μεγαλώνουν με τέτοια μόνο ερεθήσματα και παραστάσεις και όλα τους φένονται καλά.

Ό μπαμπας συνεχίζει τις εξυπνάδες καφενείου, το παιδί μεγαλώνει και θέλει αυτοκίνητο με λάστιχάκια και λαμπάκια. Το βράδυ έρχεται και το σκυλάδικά γεμίζουν με κοριτσάκια βαμένα ποιό κλόουν από τον φωτούλη και η ζωή είναι ανάλαφρη και χαρούμενη μια και το κεφάλι μας ποτέ δεν δούλεψε. Κιτσαρία, αρπαχτή, μαγκιά του κώλου. Πείτε μου, δεν ζω σε τέτοιο κόσμο? Και αν ναι γιατί να είμαι χαρούμενος?

Και μόλις χαλάρωσα λίγο και ψάχνω για τον Φωτούλη όπως είπα και έχω φρίξει. Καφενείο στο YouTube. Πέθανε, δεν πέθανε, ο παιδεραστής, ο έτσι ό γιουβέτσι. Βρίσιμο και εξυπνάδες να περνά η ώρα. Ακόμη δεν έχω καταλάβει τι απόγινε. Και ούτε με νοιάζει. Αυτό που φοβόμουνα το βρήκα πάλι στα ιστοκαφενεία. Κανένα σοβαρό σχόλιο, κανένα παίδεμα για το τι σκατά τον έκανε έτσι και άλλα ωραία.

Ψάχνουμε ένα φωτούλη που και που να εκτονώσουμε την βλακεία μας, σαν να βρίζουμε στο γήπεδο και ύστερα γυρνάμε σπίτι και το μόνο που σκεφτόμαστε είναι να κάνουμε την αρπαχτή και να βρούμε τρόπο να κάνουμε για ακόμη μία νύχτα τα καρναβάλια.

Ποίος θρέφει φωτούληδες από την καλή και την ανάποδη? Μόνο εμείς.
Αλλά ξέρω, μας φταίν όλο οι άλλοι, τώρα είναι η Μέρκελ, παλιά οι αμερίκανοι, οι τούρκοι, οι νορμανδοί, οι πειρατές και κάθε λογής ον. Ας είναι.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Κυρ Ιουλ 14, 2013 2:19 pm

ποτε δεν τους χωνεψα αυτους τους ''διασκεδαστες'' παιδιων
ισως γιατι τους εχω συνδιασει με
αυτους που εμπορευωνταν παλια παιδικα παιχνιδια στα πανηγιρια
και στο ''παζαρι''
ηταν ολοι τους πρωην τροφιμοι φυλακων για μικρα ή μεγαλυτερα
αδικηματα...
και σαν τελευταια διεξωδος πουλουσαν νεροπιστολα και αλλα μπιχλιμπιδια στους παγκους τους.....

οσο για τον ''φωτουλη'' [το ονομα του ειναι= Φωτης...........]
τωρα που εριξα μια ματια σε
κατι βιντεο που υπαρχουν στο you-tube φενεται απο
την φατσα οτι ζουσε διπλη ζωη....
σιγουρα ηταν και χαρτοπαικτης και αλκοολικι......το να
γινει και παιδεραστης ηταν θεμα χρονου......
θα συμπηροσω ομως τον χρηστο
με μια φραση..φταιει ο διαρηκτης οταν κανει διαριξη αλλα
φταιει και το θυμα που δεν κλειδωνει την πορτα του.

για να δουμε λιγο το γκριζο αναμεσα στο ασπρο και το μαυρο ομως..

υπαρχουν παιδια που οι γονεις τους ητε εχουν πεθανει ητε
δεν εχουν το μυαλο [χαζοι] ή τον χρονο λογο οτι δουλευουν
συνεχως για να τα βγαλουν περα...τα παιδια τους
χωρις επιβλεψη και καθοδηγηση αποτελουν ευκολο στοχο
για=
παιδεραστες
εμπορους ναρκωτικών
εμπορους σαρκας [πορνια]
και αρκετες φορες εμπορους ανθρώπινων οργάνων.......

δωστε μια λυση για αυτο το προβλημα.....
σκοτώνουμε-αντικαθιστούμε τους γονείς ??
σκοτώνουμε φυλακίζουμε τους εγκληματίες ??

και ποιος ειναι αυτος που θα εμπιστευτουμε αυτα τα παιδια ??
μηπως τους παπαδες ??οι μισοι απο δαυτους ειναι οι
ιδιοι παιδεραστες...
μηπως την αστυνομια ?? οι μισοι απο δαυτους χρηματιζωνται
απο ενα ή περισσοτερα κυκλώματα [νταβατζηδων-εμπορων ναρκοτικων  κλπ..]
ασε που το 30% των συλληφθέντων για παιδικη πορνογραφία ειναι ένστολοι και δημοσιοι υπαλληλοι....


σας προβληματισα ?


Έχει επεξεργασθεί από τον/την -nikos- στις Τρι Ιουν 05, 2018 8:39 pm, 1 φορά
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Δευ Ιουλ 15, 2013 7:24 pm

Νίκο νομίζω πως τον ορισμό τον ερμηνεύεις από λάθος βάση.
Το δεύτερο συνθετικό αυτών των λέξεων προέρχεται άμεσα από την "φοβία" και όχι από τον "φόβο".

Ο φόβος φυσικά είναι η ρίζα της λέξης φοβία, αλλά αυτά τα δύο έχουν εντελώς διαφορετική ένοια. Αυτό που περιγράφεις αν και δεν είμαι καθόλου ειδικός νομίζω πως το περιγράφει καλήτερα η λέξη ξενόφοβος που όντως υπάρχει και είναι διαφορετική από το ξενοφοβικός.

Από την άλλη προσωπικά νομίζω πως δεν έχω τέτοια διλήμματα από τότε που έθεσα τα πράγματα πολύ απλά για τον εαυτό μου. Όποιος με ενοχλεί -και εννοώ προσωπικά αυστηρά- είναι ο κακός. Αν αυτό που κάνει ή είναι δεν με ενοχλεί, τότε καλά το κάνει. Επίσης δεν έχω κανένα δικαίωμα να ασχολούμαι με ανθρώπους που δεν με ενοχλούν.

Νομίζω πως κάνεις συχνές αναφορές σε ομοφυλόφιλους και προσπαθώ να καταλάβω αν αυτό έχει κάποια ρίζα. Αν απλά είναι γιατί δεν συμφωνείς μαζί τους γενικά τότε δεν το καταλαβαίνω. Αντίθετα αν για παράδειγμα έχεις ένα γείτονα που σε παρενοχλεί και δεν λέει να καταλάβει πως δεν γουστάρεις τότε έχεις κάθε δίκαιο να το μέμφεσε, αλλά αυτό δεν νομίζω πως θα πρέπει να τους τσουβαλιάζει όλους.

Και μην νομίζεις πως σου μιλά ένας άνθρωπος κατά βάση ανεκτικός. Νομίζω πως με τον καιρό απλά βάζω μερικά πράγματα σε μια σειρά. Αν μου αρέσει να περπατάω με τα χέρια και αυτό δεν ενοχλεί τους υπόλοιπους ενοίκους ας πούμε, και ειδικά μέσα στο σπίτι μου θα ήθελα να μην κάθονται και να το σχολιάζουν. Τα καφενεία που έλεγα από μία άποψη. Έτσι και εγώ δεν έχω δικαίωμα να ασχολούμαι μαζί τους αν αυτοί για παράδειγμα βάψουν την κουζίνα τους ροζ. Φτάνει να μην θέλουν να δειπνήσω εκεί.

Πριν λίγα χρόνια έμενα σε ένα γκέτο ας το πούμε με ρωσσοπόντιους ή όπως αλλιώς θέλουν να λέγονται. Το έκανα και από άποψη μια και μου την δίνουν όλοι οι άλλοι που κατέβηκαν απ τα βουνά και με το σύνδρομο του χωριάτη το έβρισκαν πολύ μπανάλ, θαρείς και όλοι μεγάλωσαν στις βερσαλλίες...

Σαν γενικότητα να σου πω πως καθόλου δεν μου αρέσουν οι άσχημοι τρόποι πολλών, και όταν βρίσκονται πολλοί μαζί τότε λειτουργεί η αγέλη και βγαίνουν ακόμη περισσότερα στη φόρα. Μόνο αν έχεις ζήσει σε τέτοιο μέρος μπορείς να το καταλάβεις και όχι αν απλά δουλεύεις με πολλούς τέτοιους για παράδειγμα. Όστοσο εκεί ήταν καλό σχολείο για να δω και να χωνέχω στην πράξη μερικά πράγματα και όχι απλά να φιλοσοφώ.

Πρώτα ας πούμε είδα πως η συμπεριφορά πολλών ήταν τελείως διαφορετική αν τους έπιανες ένα ένα. Διαφορετική προς το καλύτερο. Και αυτό μου επιβεβαίωσε τις σκέψεις μου για τις αγέλες. Επίσης με έκανε να σκεφτώ πως ίσως και να υπάρχει λόγος που οι συγκεκριμένες ομάδες λειτουργούν κατά ένα συγκεκριμένο τρόπο και άλλα τέτοια.

Όμως ξέφυγα λίγο και να προσπαθήσω να επανέλθω. Στο σημείο της ενόχλησης και του δικαιώματος. Πολλοί από αυτούς λοιπών συνήθιζαν να μαζεύονται σε παρέες, να πέρνουν παστά και μπύρες από το ρώσικο mini-market και να κάθονται έξω από την είσοδο και να τα τρών.

Δεν ξέρω γιατί ακριβώς, αλλά αυτή η εικόνα καθόλου δεν μου άρεζε. Σαν αισθητική και μόνο ίσως, και ίσως να είναι και εντελώς χαζό από μέρους μου. Αλλά ποτέ δεν ένοιωσα πως έχω και το παραμικρό δικαίωμα να παραπονεθώ. Καλά έκαναν, και δεν με ενοχλούσαν. Δεν με ενοχλούσαν αν όλα σταματούσαν εκεί. Που πολλές φορές εκεί σταματούσαν.

Όμως άλλες πήγαιναν και παρακάτω. Άρχισαν να φωνάζουν και δεν τους καιγόταν καρφί για τον από πάνω στον πρώτο. Άλλες φορές έπιναν πολύ και μια φορά πήγα να μπω στο αυτοκίνητο και βρέθηκα τριγυρισμένος από δύο ομάδες που ήταν έτοιμοι να πλακωθούν μεταξύ τους. Ευτυχώς την γλύτωσα. Θα μπορούσα να είμαι οι παράπλευρες απώλειες. Και το τελευταίο και συχνότερο.

Μετά από το τσιμπούσι, άφηναν επιτόπου παστά κόκκαλα και άδεια μπουκάλια. Ο κάδος ήταν ακριβώς δίπλα... Αυτό ναι με ενοχλεί. Δεν έχουν το δικαίωμα. Και ήθελα να ξέρω αν δούλευαν στον δήμο και τα μάζευαν την άλλη μέρα τι θα έλεγαν.

Αυτά...δλδ
Με ενοχλεί=κακός Δεν με ενοχλεί=δεν έχω κανένα δικαίωμα να ασχολούμαι
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

η πιεση του σπερματος....

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Τρι Ιουλ 16, 2013 10:51 am

σεξ με εναν συντροφο
σεξ με πολλους συντροφους
σεξ με ιδιο φυλο
σεξ με αλλο φυλο
σεξ με αλλη φυλη
σεξ με ζωα
σεξ με κοιμησμενους
σεξ με πεθαμενους
σεξ με γερους
σεξ με νεους
σεξ με οργανα και ''βοηθήματα''
σεξ με βια [ σαδισμος-μαζοχισμος]
σεξ με τα ποδια-σεξ με τα χερια-σεξ με το στομα-σεξ με την φαντασια[αυνανισμος] σεξ-σεξ
σεξ-σεξ.................................

καθως αναπτυσεται ενας ανθρωπος και αρχιζει να μπενει στην εφηβεια οι
ορμονες του αναπτησουν τα γεννητικα του οργανα
για να μπει και στην αναπαραγωγικη του ηλικεια,,, οταν ο ανθρωπος
ζουσε στην φυση και εμπενε σε αυτη την ηλικία αρχιζε να ψαχνει ''καπου να το χωσει''
τα θυλικα του ειδους ψαχναν καποιο αρσενικο για να ''τους το χωσει''
δεν υπηρχαν ταμπου
οι περιορισμοι για καποιο αρσενικο για να μπορεσει να κανει σεξ με θηλύκια ηταν
σε πια βαθμιδα της αγελλης ηταν..ετσι το κυριαρχο αρσενικο τις γαμουσε ολες και οι υπολυποι
προσπαθουσαν να ''ριξουν'' τον ''βασιλια'' απο το ''θρονο'' του μπας και καταφερναν
να μοιραστουν το χαρεμι του..
Η αναγκη ομως για οργανομενες και πολυάριθμες κοινωνιες εφεραν τους πρωτους
κανόνες..
το φαγητο επρεπε πια να μοιραζεται σε ισα μερη καθως και ολα τα υπολυπα αγαθα οπως το μουνι.
μαλιστα για να ειναι πιο δικαιη αυτη η μοιρασια οι
πρωτες κοινωνιες αποφασιζουν την λεγομενη μητριαρχική διοίκηση
διοτι μονο οι γυναικες μπορουσαν να μοιρασουν δικαια τα
αγαθα καθως και το σωμα τους.

οσο οι κοινωνίες αυξαναν το μεγεθος τους αυξαναν και οι κανόνες που χρειάζονταν
για να τις κρατουν σε μια συνοχή,,,,ετσι εχουμε την
εμφανηση των λεγόμενων ταμπου τα ταμπου ηταν και ειναι ενας τυπος γιουχαρισματος
ενος ατομου που πηγενε να ξεχωρισει απο τους κανονες της κοινωνιας
ολοι οι αλλοι τον ''περναν στο γιουχα'' και τον ξεφώνιζαν τοσο πολυ ωστε οχι απλα
να διορθωθει αλλα να γινει και
παραδειγμα προς αποφυγη για την υπολυπη κοινότητα απο φόβο του επερχομενου γιουχαρισματος...

ΟΜΩΣ...... οι ορμονες ηταν παντα εκει.....
καθως και το ενστικτο της αναπαραγωγης αλλα και της διαφωροποιησης απο
τους υπολυπους.


η διαφοροποιηση ενω ενστικτωδώς πριν ηταν κατι που αυξανε τις πιθανότητες να ''γαμησεις''
τωρα η διαφοροποιηση εγινε κατι που αυξανε τις πιθανότητες να γιουχαριστεις.....


Οι κοινωνίες γίνονταν ολοενα και πιο πολυπλοκες.....θρησκειες και νομοθέτες εμφανιστηκαν
και η αναγκη για ελενχο του πληθυσμού οδηγησε στον σκοταδισμο και στην αγνοια..
οι γονείς δεν μιλουσαν πια μεταξυ τους για το σεξ..ποσο μαλον στα παιδια τους...
τα παιδια.........
φτανοντας στην ηλικεια της εφηβείας δεν εχουν πια την πληροφόρηση που
χρειαζωνται και μαζευουν πληροφωριες απο
παντου...παράλληλα νιώθουν την ''πιεση του σπερματος'' να χτυπαει κοκκινα !!!
θελουν να κανουν σεξ.......
θελουν σεξ..... θελουν........

μια κοπελα 15 χρονων πεθανε σε μια επαρχεια της γερμανιας... ηταν παρθενα...
ολο το χωριο θρηνησε και την θαψανε με νυφικο..
την αλλη μερα ο καντηλαναυτης με αποτροπιασμο ανακαλυψε οτι καποιος-καποιοι ειχαν
σκαψει τον ταφο ειχαν βγαλει την κοπελα
και την ειχαν γαμησει πρωκτικα και κολπικα.........

καπου στην αυστρια ιδρύθηκε πριν καμια 5ετια κομμα παιδοφιλων και παιδεραστων.
διαδηλωσεις gay εχουν γινει πια
κατι σαν επετειο εθνικης εωρτης......

ειμαι gay και ειμαι περήφανος ....... φωναζουν
σιγουρα και
οι παιδεραστες στο κομμα τους φωναζουν = ειμαι παιδοφιλος και ειμαι περήφανος
ειμαι νεκροφιλος και ειμαι περήφανος
ειμαι σαδιστης και ειμαι περήφανος [αφου τους γαμαω και τους δερνω...]
ειμαι μπαισεξουαλ [ο γνωστος μπινες...] και ειμαι περήφανος [αφου οταν με γαμανε μετα παω και γαμαω την γυναικα μου..]


στους ομοφιλοφιλους για οσους δεν το ξερετε ο ενας ειναι
παντα παθητικος
και ο αλλος ειναι παντα ενεργητικος.... οι ρολοι αλαζουν απο σπανια εως ποτε....
το ιδιο ισχηει και για τις γυναικες... η μια κανει τον αντρα και η αλλη την γυναικα...συνηθως
οι δευτερες απατουν τις πρωτες με κανονικους αντρες...οι
πρωτες ομως δεν πανε ποτε με ανδρες...μιας και θεωρούν και τον
εαυτο τους ανδρα......τι ειρωνεία.........
γυναικες που θεωρουν τον εαυτο τους ανδρα δεν πανε ποτε με ανδρα.....ενω ανδρες
που πανε με ανδρες θεωρουν τον εαυτο τους φυσιολογικο και μαλιστα ειναι περηφανοι για αυτο??

και ένταξη.....θεωρουν οτι ειναι φυσιολογικοί και περήφανοι για την σεξουαλική τους
δραστηριοτητα.......θελουν να παντρευονται και να υιοθετούν παιδια......
για αυτα τα παιδια
πια ειναι η φυσιολογικη δραστηριοτητα ?? να ειναι παθητικοι ή ενεργητικοι??

ολα αυτα ειναι μια αρωστημενη κατασταση η οποια πηγαζει απο
το σημειο που εφτασε σημερα ο ανθρώπινος πολιτισμος....οπου εφωσον λυσαμε ολα
τα προβληματα της ανθρωπινης υπαρξης ασχολουμαστε με
παράπλευρες καταστάσεις της σεξουαλικοτητας που ολες μα ολες ειναι αποτελέσματα απωθημένων..
παθητικών απωθημένων και
ενεργητικών απωθημένων.
...

θα κλεισω αυτο το ποστ με ενα ανεκδοτο.....ομοφοβικο !!!

παει ενας γιος στον πατερα του και του λεει=
''πατερα ειμαι gay''
και ο πατερας του απαντα=
''παιδι μου..... εχεις σπιτι στην μυκονο ?? ''
''οχι''
''παιδι μου εχεις πολλα λευτα ή ισχηρους φιλους ??""
''οχι''
''παιδι μου εισαι καλυτεχνης-ζωγραφος ή αλλο διασημο πρωσοπο?? ''
''οχι''
'''μμμμμμμμμμμμμμ.... τοτε παιδι μου δεν εισαι gay...... σκατοπουσταρα του κερατα εισαι !!''

avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Τετ Ιουλ 17, 2013 1:46 am

Γιατί να πάμε στην Αυστρία και άλλα τέτοια? Η αγνή ελληνική ύπαιθρος καθώς και το άστυ είναι άμεμπτα?

"Πολιτισμός πηγή της δυστυχίας" άλλα όλοι δεν είμαστε μέρος?
Ποίος ορίζει την ηθική και ποιός θέτει τις γραμμές?
Είμαι εγώ σωστός ή ο άγριος σε φυλή της Ινδίας στη ζούγκλα?

Απόλυτα δεν ξέρω να σας πω. Αλλά ξέρω να σας πω με τι εγώ μπορεί να κάνω εμετό, και είναι δίπλα μου. Πόσο αθώο μπορεί να είναι για κάποιους?

Πάρτε το να έχετε...

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Τα καφενεία...

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Τετ Ιουλ 17, 2013 2:23 pm

Τώρα με έχει πίασει η βαρεμάρα να ολοκληρώσω μια κατασκευή και κάθομαι και σας πρήζω...

Γιατί πολλές φορές κάνουμε τα πράγματα δύσκολα όταν είναι εξαιρετικά απλά? Τι μας κάνει να θέλουμε συνεχώς να ταπώνουμε τους άλλους?
Γιατί πολύ συχνά λέμε εξυπνάδες? Τι σχέση μπορεί να έχουν η ημιμάθεια με την έπαρση? Ή η έπαρση με την επαρκή γνώση?
Φταίει ο ήλιος, ο έρωτας και η θαλλάσινη αύρα την πατρίδα μας,που ευνοεί την αμπελοφιλοσοφία ή οι αιτίες είναι διαφορετικές και βαθύτερες?

Ένα μικρό και σύντομο παράδειγμα: Στο γνωστό μας μεγάλο φόρουμ των ηλεκτρονικών ένας άνθρωπος έκανε την εξής απλή ερώτηση:
-Πόσα Amber αντέχει το καλώδιο ηχίων; (κόκκινο- μαύρο εννοεί)
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Τι το ποιό απλό να του απαντήσει κάποιος αμέσως και ολοκληρωμένα σε 2 μόλις γραμμές? Ότι το κόκκινο-μαύρο βγαίνει σε διάφορες διατομές και να παραθέσει ένα πίνακα. Θα τον κάλυπτε πλήρως και άμεσα και δεν θα χρειαζόταν παραπάνω για να κάνει την δουλιά του.

Όμως όοοοχι! Μεχρί να το πάρω χαμπάρι άρχισε το πεδίο της μάχης να βρωμά πτώματα. Μισές απαντήσεις και ευκαιρία για να δειχτούμε, ξέρουμε-δεν ξέρουμε. Ποιός τον χέζει αυτόν που ρώτησε? Όταν το πράγμα λίγο άρχισε να φωρτώνει δεν μπόρεσα να πω την αμαρτία μου και έγραψα και εγώ μια ατάκα...

Οι ευγενείς συμφορουμήτες δλδ έγραψαν τα μύρια όσα για χάρη της γνώσης? Ας μου το πει κάποιος αν μπορεί.

Και σε ένα άλλο θέμα στο ίδιο φόρουμ. Με ευκαιρία τον προενισχυτή πικαπ (αυτόν που δεν λέω να τελειώσω τώρα) διάβασα φυσικά τα πάντα εκεί μέσα όπως και αλλού. Γιατί σε ξένα φόρουμ δύσκολα έβρισκα εξυπνάκιδες και οι περισσότεροι ήταν "into the point" τουλάχιστον ανάλογα με την γνώση του κάθε ένα?

Μου έχει μείνει ατάκα από το δικό μας. Να μην παρεξηγηθώ, ή συγκεκριμένη πολύ πιθανό να μην είχε κακό σκοπό όμως αυτό μου φέρνει στο νου εμμονές.
"Να ακούσεις παλιές ηχογραφήσεις με λαμπάτο προενισχυτή και να κλαιν και οι τοίχοι" (η κάτι τέτοιο)

Είμαι σίγουρος πως μερικοί θα δουν την δική μου κατασκευή και θα ξυνιστούν ίσως από τα φθηνά υλικά καθώς και το ότι δεν είχα τρόπο να τον ελένξω με όργανα που θα δίνουν σαφή αποτελέσματα άρα ίσως και ο φτωχός μου πυκνωτής μου επίσης αντί 15nF μπορεί και να είναι 16, θα με βγάλει πολύ έξω από την προδιαγραφή της καμπύλης RIAA.

Μήπως όμως μερικούς τους διαφεύγει πως όσο και τέλεια να μπορέσουν να ακολουθήσουν την καμπύλη, αυτές οι ηχογραφήσεις που αναφέρονται, και μπορεί να κάνουν και τους τοίχους να κλαίν πολλές φορές ΔΕΝ είναι γραμμένες με αυτή την προδιαγραφή???????????????????????????????????

Αυτοί πάντως μπορεί να το ρίξουν στο κλάμα μαζί με τους τοίχους τους μια και θα νομίζουν πως ακούν την τέλεια αναπαραγωγή...

Η RIAA υοθετήθηκε ως πρότυπο το 1956 νομίζω. Έως τότε κάθε εταιρία είχε την δική της καμπύλη ισοστάθμησης, και σαν κερασάκι στην τούρτα, όσο και να διάβασα, παντού έβρισκα πως για ένα αδιευκρίνηστο χρονικό διάστημα οι λοιπές εταιρίες συνέχιζαν να κόβουν δίσκους με τις δικές τους καμπύλες. Κόστος να φανταστώ κτλ. Αυτό μας φέρνει ίσως και στην αρχή της δεκαετίας του 60 μέχρι όλοι να συμορφωθούν με το ίδιο πρότυπο...

Κλαίω, κλαίω, τα αυτία μου μαρμελάδα γέμισα και πλάκωσαν οι σφήκες...
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Τετ Ιουλ 17, 2013 4:25 pm

Χρήστος έγραψε:Τώρα με έχει πίασει η βαρεμάρα να ολοκληρώσω μια κατασκευή και κάθομαι και σας πρήζω...

Γιατί πολλές φορές κάνουμε τα πράγματα δύσκολα όταν είναι εξαιρετικά απλά? Τι μας κάνει να θέλουμε συνεχώς να ταπώνουμε τους άλλους?
Γιατί πολύ συχνά λέμε εξυπνάδες? Τι σχέση μπορεί να έχουν η ημιμάθεια με την έπαρση? Ή η έπαρση με την επαρκή γνώση?
Φταίει ο ήλιος, ο έρωτας και η θαλλάσινη αύρα την πατρίδα μας,που ευνοεί την αμπελοφιλοσοφία ή οι αιτίες είναι διαφορετικές και βαθύτερες?

Ένα μικρό και σύντομο παράδειγμα: Στο γνωστό μας μεγάλο φόρουμ των .........



θα μπορουσα να πω οτι συνηθως φταιει η ζηλεια ή η αποτύχεια...των αποτυχειμενων....
ειναι γνωστες οι κοντρες μου με τον filman....ο filman για οσους δεν το
ξερετε δουλευει τυλιχτης σε σουβλατζιδικο.. πιθανων να επενδησε ολα
τα νεανικα του χρονια για να τελειωσει το πολυτεχνειο και να γινει ηλεκτρονικος..θυσιες, διαβασμα,
αποχη απο διασκεδαση, και σιγουρα καποιο ονειρο που θα
εκπληρωνονταν οταν θα τελειωνε την σχολη...οταν θα επερνε το πτυχειο στα χερια του....

και οταν τελικα περιφανος πηρε τον πολυποθητο ''τιτλο'' και βγηκε στην αγορά εργασιας
δουλεψε για μερικα ''φεγγαρια'' σε βιοτεχνια ανεμηστηρων και μετα απο
πορτα-σε-πορτα κατεληξε να τυλίγει σουβλακια.....παραλληλα ετρωγε
και απο το εμπορευμα και εγινε ενα χόνδρο και φαλακρό πλασμα που εχασε καθε σεβασμο για τον εαυτο του
και ελπιδα για το μελλον του που οπως φενεται θα κυλισει στην καλυτερη
των περιπτοσεων βουτιγμενο μεσα στο λιπος του γυρου και στο πλατο των σουβλακιων..  


ομως ζουμε σε ενα γεναιο κοσμο οπου μπορεις να κατεβασεις λογισμικο παλμογραφου απο
το ιντερνετ και να βλεπεις τις κυματομορφες των κατασκευων σου....ασε που
ηλεκτρονικα σχεδια κατασκευης κυκλωμάτων πρώτης αναγκης [που ουσιαστικα απο εκει βγαζει κανα φραγκο ο ηλεκτρονικος του σημερα] εχουν κατακλησει το διαδικτιο και
με λιγες εως καθολου γνωσεις εχεις πολλες πιθανοτητες να κανεις την δουλεια σου....και
αυτο δεν αρεσε σε τυπους σαν τον φιλμαν...τι το περασατε μερικοι μερικοι ?? μικροι μεγαλοι στα καφενια ??

δεν ειχε μονο ο φιλμαν αυτη την εξελιξη στην καριερα του... εγω παραλιγο να γινω ηλεκτρονικος [παλι καλα που δεν εγινα......γιατι θα πεινουσα] και
συναντώντας τους παλιους συμαθητες μου που ''πηραν το πτυχειο'' αλλοι δουλεψαν στα κλιματιστικα
αλλοι ασχολήθηκαν με την οικοδομη κάνοντας τους ηλεκτρολογους-εγκαταστατες και οι
περισσότεροι πορευτικαν σε εργασιες ασχετες με το επαγγελμα του ηλεκτρονικου....ολοι μα
ολοι μου λενε οτι καλυτερα να τα ειχαν παρατησει αλλα τους συνεπηρε η
εποχη της λαμπας και της επισκευης τηλεοράσεων....οπου αλαζαν μια λαμπα και περνανε 10,000 δραχμες....
αυτο που θελω να πω στο τελος ειναι οσοι και να υπαρχουν
που θελουν να σου κανουν την ζωη δησκολη υπαρχουν αλλοι τοσοι που
θελουν να σε βωηθησουν......απλα πρεπει να τους βρεις πρωτα
γιατι οπως λενε και οι iron maiden
μονο οι καλοι πεθαινουν νεοι και οι κακοι φαίνεται? σαν να ζουν για παντα

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Τετ Ιουλ 17, 2013 4:51 pm

"εποχη της λαμπας και της επισκευης τηλεοράσεων....οπου αλαζαν μια λαμπα και περνανε 10,000 δραχμες...."

...τα είπες όλα. Ούστ λαμόγια...

*edit

Τώρα με τσίτωσες πανάθεμα...

Ο θείος Λάκης (το όνομα καθώς και το άτομο ζει ανάμεσα μας) τα παλιά τα χρόνια ποσελήφθει στη ΔΕΗ -με μεσολάβηση φυσικά- συγγενή της γυναικός του. Άσχετος με τη ΔΕΗ ο συγγενής, αλλά μεγάλο όνομα σε άλλο χώρο, εκ Κωνσταντινούπολης ορμώμενος. Άφου καβάλησε το άρμα και δεν τον κατέβαζε κανείς, ο θείος Λάκης (μέχρι εδώ καλά για εμένα, το μικρότερο έγκλημα αυτό να προσληφθείς με μέσο, μερικές φορές σε ανάγκαζαν. Η καφρίλα και απαιτήσεις πολλών μετά την καβάλα μου την έδιναν πάντα), δεν ξέρω πως τα κατάφερε και δούλευε πάντα βραδυνός. Πράγμα που σήμαινε διπλό μισθό νομίζω. Διπλό μισθό και σχεδόν κάθε βράδυ κοιμόταν.

Έτσι το πρωί φρέσκος-φρέσκος, έπαιρνε τα κατσαβίδια και έκανε τον ηλεκτρολόγο. Από τους γνωστούς που κοροιδεύουν τον κόσμο. (Σαν τον Ζητιάνο του Καρκαβίτσα ένα πράγμα). Έτσι μια φορά ένας θείος του θείου Λάκη, από το σοι της γυναίκας του, που όπως αναφέραμε του χρωστούσε και χάρη (του σογιού, όχι του θείου) τον φώναξε να του βάλει ένα ταχυθερμοσίφωνα.

Έδω να αναφέρω πως από όσο μπορώ να θυμάμαι, μα και από γενικές ομολογίες, ο θείος του θείου ήταν πολύ κύμπαρης άνθρωπος, δεν έλεγε πολλά, ήταν σοβαρός, και αν και καθόλου πλούσιος τα είχε όλα τακτοποιημένα και πάντα ράβονταν στον ράφτη κατά το παλιό πρότυπο και άλλα τέτοια. Είχε και μεγάλο αίσθημα δικαίου, πράγμα που φάνηκε και στην διαθήκη του άλλωστε αργότερα. Πολύ πρόσφατα θυμάμαι γειτόνισες (όλα αυτά κοντά στην γειτονιά του Φάνη εντωμεταξύ αν από κάποιο ποστ του θυμάμαι καλά πως μένει στο Μαύρο Γάτο) να τον μνημονεύουν ακόμη για το τι καλός μανάβης που ήταν κάποτε και δεν έχουν βρει άλλον τέτοιο από τότε.

Άσχετα και σχετικά τα παραπάνω, έρχεται ο Λάκης λοίπον και του τοποθετεί το θερμοσίφωνο. Από τα παραπάνω να καταλάβαιτε πως ο θείος φυσικά θα πλήρωνε αμέσως και μάλιστα δεν θα λυπόταν να ξοδέψει όσα χρειαζόταν για να πάρει ένα καλό μηχανάκι και όχι τίποτα βλακείες της σειράς. Άνθρωπος άλλης εποχής και κυμπάρης είπαμε. Και ο Λάκης τον διαβεβαίωσε πως του έβαλε το καλύτερο.

Πέρασε κανένας χρόνος και ούτε, και το μηχανάκι τάπαιξε. Φώναζει λοιπόν τον Λάκη και του λέει: Tι έγινε βρε Λάκη λέει? Τόση ήταν η προκοπή του?
Και ο Λάκης που φυσικά τι να προτοθυμηθεί από τις λαμογιές του του απαντά: Έ θείο, τι περιμένεις? Φθηνοπράγματα...

υπόμνημα- Ο Λάκης ήταν και οργανωμένος συνδικαλιστής, (που τελικά όμως ούτε ένα από τα 3 παιδιά του δεν κατάφερε να χώσει σε καμιά δουλιά) τότε που ακόμη καλά καλα δεν καταλάβαινα τον θυμάμαι όταν είχα την ατυχία να τον συναντήσω να αρχίζει το κύρηγμα. Δεν ξέρω τι έλεγε, πάντως θυμάμαι μια διάχητη μιζέρια στον αέρα πάντα όταν ήταν αυτός τριγύρω. Μπορεί και να έχει να κάνει με τις συχνότητες που λέγατε αλλού.

Ευτυχώς έκανα πάρα πολλά χρόνια να τον συναντήσω ξανά. Όμως πριν περίπου τρία χρόνια δεν τον απέφυγα. Βλέπετε καμιά φορά δεν μπορείς να ξεφύγεις από συγγενείς μια και η μάζωξη είχε να κάνει με δυσάρεστα στην οικογένεια. Πως να το πω και να μην υπερβάλω. Αποσύρθηκα με φτηνές δικαιολογίες από ένα σοβαρό γεγονός για κανά δύο ώρες μπας και τον γλυτώσω.

Τουλάχιστον, ο γιός του βύσματος του θείου Λάκη, δεν είχε μάλον την ανάγκη των γνωριμιών, να κάθεται στον κώλο του και να αραδιάζει μαλακίες. Κυνήγησε αυτό που του άρεζε, άσχετα αν είχε το ταλέντο, και αν και δεν τον έχω συναντήσει ποτέ από κοντά, θέλω να πιστεύω πως είναι ένας γεμάτος άνθρωπος τώρα στα 60+ του. Και δεν θα πρέπει να κουβαλά καταθλιπτικές συχνότητες. Έτσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον...
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Τετ Ιουλ 17, 2013 7:14 pm

Χρήστος έγραψε: Και ο Λάκης τον διαβεβαίωσε πως του έβαλε το καλύτερο.

Πέρασε κανένας χρόνος και ούτε, και το μηχανάκι τάπαιξε. Φώναζει λοιπόν τον Λάκη και του λέει: Tι έγινε βρε Λάκη λέει? Τόση ήταν η προκοπή του?
Και ο Λάκης που φυσικά τι να προτοθυμηθεί από τις λαμογιές του του απαντά: Έ θείο, τι περιμένεις? Φθηνοπράγματα...

.

ενας φιλος μου, μου εξηγησε προσφατα τι σημενει το =
''ο εξυπνος υποχωρει''
''ο πονηρος δικαιολογηται''
''ο βλακας επιμενει''

καταρχην μπράβο για την υπομονη σου γιατι εγω θα τους ειχα ξεχεσει τετοιους συγγενεις....ομως
συμφωνα με το ρητο αυτο με κανει βλακα.....μαλιστα συμφωνα με το ρητο πρεπει να ειμαι
βλακας αρκετα,, διοτι μοιαζω με τον θειο σου [τον καλο]
που δεν εχανε την εμπιστοσύνη και την ελπιδα του για τους ανθρωπους και
περισσότερο για τους συγγενεις του....
εσυ φέρθηκες εξυπνα αποφευγοντας να συνδιαλεχθεις με τον πονηρο
θειο που παντα ειχε μια δικαιολογια για τις μπαγαποντιές του.

ειπα προσφατα σε εναν ξαδερφο που ειχαμε τσακοθει=''τελικα οτι σου ειπα βγηκε αληθινο''
μου απαντησε ''αυτα που μου ελεγες δεν κανουν για ολους''[τι σημενει αυτο ειναι μια αλλη ιστορια]
και
του ειπα τελικα= ''αν δεν στα ελεγα εγω που ειμαι συγγενης σου ποιος θα στα ελεγε ??''
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σιγά, η πατρίδα κοιμάται...

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Κυρ Ιουλ 21, 2013 3:48 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

“…Μα πέρασαν τόσοι υπουργοί από τη (γεωργική) σχολή κι είπαν τόσες κοινοτοπίες, που δε συγκινούν πια κανένα. Ο κ. Διευθυντής –ένας ευγενικός και μελαγχολικός άνθρωπος- βαρέθηκε να κάνει, αμέτρητες φορές, τον τσιτσερόνε σε όλους αυτούς τους επίσημους επισκέπτες. Ένας παράξενος καθηγητής μου’ λεγε κάποτε:

«Έρχονται τουλάχιστον πέντε υπουργοί γεωργίας τον χρόνο –δηλαδή από ‘νας κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση. Τι θα γίνει με τούτη την πολιτική αστάθεια; Πρέπει να τους δείξουμε, να τους εξηγήσουμε… Δεν έχουν ιδέα από το παραμικρό. Κάποτε ένας τους –υπουργός της Γεωργίας, παρακαλώ!- μας ρώτησε αν ο καπνός είναι δέντρο, σαν τις ροδακινιές και τις αχλαδιές. Και είναι όλοι τους τόσο αστοιχείωτοι! Απομένουν κατάπληκτοι από θαυμασμό μπροστά στα πιο κοινά πράματα. Ιδίως το χοιροστάσιο τους κάνει την πιο μεγάλη εντύπωση, ίσως τους θυμίζει το [ολιτικό τους περιβάλον»…’’

Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν 1933, Μ. Καραγάτσης
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Ο εργολάβος

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Τετ Ιουλ 24, 2013 2:37 am

Ο Μ... ήταν μεγαλοεργολάβος για τα δεδομένα τουλάχιστον της μικρής κοινότητας. Τώρα λόγω της αρνητικής φόρτισης που έχει πάρει η λέξη -και όχι άδικα τις περισσότερες φορές- στο άκουσμα της αμέσως θα σκεφτόμουν ένα απατεώνα γερολαδά κάφρο.

Όμως τα πράγματα έχουν αλλιώς. Ήταν χαλαρός και δεν τα μετρούσε ούτε τα έβαζε κάτω από το στρώμα. Δεν υπήρχε φορά που να μπει στο καφενείο και να μην αρχίσει τα κεράσματα. Μάρτυρες υπάρχουν πως του ζήτησε ένας λέφτα για δικούς του λόγους και όχι επαγκελματικούς, και του λέει o M:

-Να, πάρε το κλειδί, έχω μια τσάντα στο αμάξι. Άνοιξε και πάρε όσα μου ζήτησες.

Ο Μ... κατά πως φένεται ούτε αυτός δεν θα ήξερε πόσα έχει στην τσάντα. Λέφτα κυκλοφορούσαν άνετα και αυτός δεν τα πολυμέτραγε με την κακή την ένοια. Και ποιός ξέρει πόσα τελικά μπορεί να πήρε ο άλλος από την τσάντα? Και ποιός ξέρει πόσα είχε χαλαλήσει ο Μ... στη ζωή του.

Οι καιροί όμως άλλαξαν και ήρθαν τα πάνω κάτω, και ο Μ... μπορεί να έχει ένα σωρό ακίνητα, μα είναι πλέον δεσμευμένα ή δεν πωλούνται και δεν του έμεινε φράγκο ρευστού στην τσέπη και χρωστάει και ένα σκασμό έως τώρα.

Μέσα σε όλα αυτά, αρωσταίνει και σοβαρά η γυναίκα του. Τι να κάνει, ένα σωρό γνωριμίες είχε, λίγο πολύ όλοι ξέρουν για όλους, και είπε να ζητήσει από μερικούς που λογικά δεν θα είχαν πρόβλημα. Από αυτούς που προφανός θα τους είχε και μεγαλύτερη οικειότητα. Ε λοιπόν, ένας δεν βρέθηκε να του δανίσει μία... Όλοι βρίσκαν χαζές προφάσεις. Τώρα δεν έχω, είναι κλειστά κτλ.

Κάτι έγινε τελικά και τα λεφτά βρέθηκαν. Κανείς δεν ήξερε από ποιόν.

Μία μέρα ένας έκανε μερικούς απλούς συνειρμούς. Ίσως και αυτός ο κάποιος να καταλάβαινε τον Μ... και το ζόρι του, αφού ο ίδιος δεκαετίες πριν είχε περάσει κάτι αντίστοιχο. Ο Μ... είχε τακτικά στη δούλεψή του εδώ και 20 χρόνια, από τότε που έφθασε από την Αλβανία ένα εργάτη. Τον πιάνει παράμερα μια μέρα τον εργάτη και των ρωτά, ή μαλόν του λέει: Εσύ βοήθησες τον άνθρωπο, μπράβο παλικάρι μου...Αυτός που το είπε στον αλβανό σίγουρα συγκινήθηκε, μια που είχε ξαναζήσει μέσα από τον Μ... την δική του παλιά ιστορία και μακάρι και τότε να βρισκόταν κάποιος να τον βοηθήσει. Ο αλβανός τον κοίταξε για μισό δευτερόλεπτο στα μάτια, δεν είπε τίποτα, έσκυψε το κεφάλι και έφυγε.

Τελεία.

*Μην ψάχνετε κρυμένα νοήματα. Προσπαθώ να μην υπονοώ πράγματα. Και μην χρησιμοποιήσετε ανάλογα με τα γούστα σας το γεγονός πως ο ευεργέτης ήταν αλβανός. Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε, οποιοσδήποτε. Τα ανέφερα απλά γιατί αυτό είναι, και κάθε γράμμα από τα παραπάνω είναι εντελώς αληθηνό.
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Τετ Ιουλ 24, 2013 8:45 am

με εναν φιλο μου μιλουσαμε πριν απο μερικα χρονια για μουσικη και ελληνικο ροκ..

καποια στιγμη αναφερθηκε και το ονομα των κατσιμηχαιων...και μου λεει..=
''εγω τους κατσιμηχαιους δεν τους γουσταρω..'' τον ρωτησα γιατι ?
και μου ειπε οτι ειχε μια γκομενα που ποτε-ποτε πηγενε στα
παρασκηνια των συναυλιων σαν γκρουπι.. και οπως ηταν φυσικο την πήδηξαν οι...καλλιτέχνες..
μετα χωρισαν και ο τυπος οταν ακουει τραγουδια των κατσημηχαιων 'βγαζει σπυρια'

γκρουπι=[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

κατσιμηχαιοι=[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Τετ Ιουλ 24, 2013 10:56 am

Πριν από 20+ χρόνια λέω σε κάποιον:

Οι Κατσιμίχα μου την δίνουν. Την έχουν παραδεί και πολύ στυλάκι έχουν. Μου γυρίζουν τ΄άντερα. Όχι ρε μου, λέει. Μια χαρά παιδιά είναι.

Πέρασαν μερικά χρόνια και βλέπω μια εκπομπή. Ό ένας, αυτός που είχε το περισσότερο στυλάκι, ο Πάνος νομίζω, δεν ξέρω, τους μπερδεύω. Λέει στην οθόνη:

"Μας έφαγε το δήθεν, το ξύδια και οι γκόμενες"
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Παρ Ιουλ 26, 2013 2:53 pm

Ίσως να το έχω αναφέρει παλιότερα: "Μακρία από εμένα γκουρού και προφήτες".

Αφορμή η αναφορά στην Περσόνα που μαζί της κουβαλά "βαρύγδουπους" όρους όπως ο υπαρξισμός. Σέβομαι και παρακολουθώ ιδέες, κινήματα, φιλοσοφίες, στάσεις, ή όπως αλλιώς τα βαφτίζει ο κάθε ένας. Αυτό που θέλω να αποφύγω όμως είναι η προσκόλλησή μου μια μέρα σε ένα από αυτά σαν να είναι η μοναδική αλλήθεια.

Ο φόβος της προσκόλλησης ίσως προέκυψε από την παρατήρηση των άλλων. Στην αγωνία τους να ανακαλύψουν μια αλήθεια, μετά από κάποια διαδρομή στη ζωή τους και με την αγωνία να της δώσουν ίσως ένα νόημα, φθάνουν σε ένα τέρμα.

Το τέρμα αυτό δεν μπορεί να είναι πραγματικό για εμένα. Αν υπήρχε ΤΟ τέρμα, λίγο πολύ όλοι θα φθάνανε. Αν' αυτού, ανάλογα με την διαδρομή του καθενός, τις συγκυρίες και το μυαλό τους, πολοί άνθρωποι μάλον φθάνουν σε ένα αδιέξοδο, και αυτό το ονομάζουν αλήθεια.

Ακόμη και όταν πολλές φορές μπορεί να βλέπουν χαραμάδες ή και χάσματα στην τελική θεωρία τους, λοξοκοιτάν και κάνουν πως δεν βλέπουν. Τι να πεις σε κάποιον που κουράστηκε και έψαχνε κάπου να ακουμπήσει? Ή σε αυτόν που πως να ομολογήσει στον ευατό του πρώτα, ότι αυτό που επέλεξε και πίστεψε κάπου μπορεί να χάσκει?

Χαίρομαι να μου δίνουν τροφή για σκέψη, αλλά όχι και μασημένο σανό. Λυπάμαι που μεγάλα μυαλά μπορεί να εγλωβιστούν στις εμονές τους και να θεωρούν πως βρήκαν το ιερό δισκοπότηρο.

Σκόρπια:
Πρωην κουμουνιστής όταν τον ρώτησα "μα είναι τυφλοί?" μου απάντησε "και πως να παραδεχθούν πως 80 χρόνια κάναν λάθος?"

O Κωνστανινίδης (αυτός με τα Ξενιά) πάλι, νομίζω πως έκαψε ένα μεγάλο μυαλό όταν η θεωρία του του έγινε εμμονή.

Ρώτησα αμερικάνο: Tι νομίζεις πως δημιουργεί στην Αμερική όλες αυτές τις αιρέσεις? , γιατί δεν νομίζω πως η εξήγηση είναι τόσο απλή όσο το ότι υπάρχει πολύς κόσμος. "Γιατί πολοί θέλουν να νομίζουν πως αυτοί οι "εκκλεκτοί" μόνο κατέχουν την αλήθεια" μου απάντησε.

Μα και στην ίδια οικογένεια, εμμονές. Φίλη που μόλις είχε αποφητήσει από την ψυχολογία μου είχε πει: "Υπάρχουν δύο βασικές σχολές, ή μια σου λέει: Ti? έχεις πρόβλημα? Βγες έξω και μην σκέφτεσαι, γάμησέ τα όλα, διασκέδασε, σπάστα. Η άλλη σου λέει: Kάτσε να το ψάξουμε, πίσω, πίσω όσο πάει. Άργα και σταθερά να βρούμε τι σου φταίει. Και καμία σχολή δεν κάθεται να συζητήσει με την άλλη, όταν υποτίθεται πως ο σκοπός είναι κοινός."

Με αυτά και με τα άλλα, θέλω να πως η μονομανία καταλήγει σε εμμονές, και δεν μας έφτανε η ατέλειά μας, δεν αξίζει να αυτο-ακρωτηριαστούμε επιπλέον. Δεν είναι τίμιότερο μερικές φορές να λές "δεν μπορώ να γνωρίζω σίγουρα" παρά για να το αποφύγεις αυτό παραδέχεσαι μια έτοιμη θεωρία (ακόμη και δική σου) ως την μόνη αλήθεια?
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Σαβ Ιουλ 27, 2013 5:15 pm

οι ολυμπιακοί αγώνες του καλοκαιριού....

[ηθελα να ξερα... αλκοολ δεν έχουν στην πατρίδα τους ??]

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]



avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Βρε που να σου σπάσει η λάμπα βρωμιάρη…

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Κυρ Ιουλ 28, 2013 1:53 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Ο Emrah  ήταν ένας ενδιαφέρων τύπος, και όταν δεν είχα τι να κάνω, ή δεν μπορούσα να περπατήσω άλλο άσκοπα από την κούραση στις γειτονιές της Πόλης, καθόμουν στη «ρεσεψιόν» του συμπαθητικού ξενοδοχείου και αρχίζαμε την πάρλα.

Είχε πλάκα που ήταν κατά μία άποψη διχασμένος ανάμεσα στον θαυμασμό του για τον Ερντογάν, την τυπική μουσουλμανική οικογένεια του, και τις ενοχές που ένοιωθε κάθε φορά που διασκέδαζε με τον δυτικό τρόπο και κοπανούσε μερικές βότκες ανάμεσα σε ωραία κορίτσια, πράγματα που σε καμιά περίπτωση δεν έπρεπε να μάθει η μαμά του.

Μια φορά που την είχα πέσει με ένα τσάι στην πολυθρόνα -έτσι για να είμαι στο κλίμα μια και σχεδόν ποτέ δεν πίνω ζεστά ροφήματα- να’ σου κατεβαίνει από τη σκάλα ένα νεαρό ζευγάρι γάλλων.

Το αγόρι είχε βίτσιο καθώς ήδη είχα μάθει στα κουτσομπολιά με τον Emrah, να επισκέπτεται χώρες και να γυρνάει πίσω με πινακίδες αυτοκινήτων. Του είχε πρήξει τα ούμπαλα του Εmrah, να του βρει τουρκικές με σφραγίδα κανονική που είχαν κυκλοφορήσει κάποτε και όχι κάποιες που ακόμη δεν είχαν βγει. Ο γάλλος ήταν διατεθημένος να πληρώσει αρκετά αλλά ο Emrah δεν έβρισκε παρά μόνο ακυκλοφόρητες. (όταν βγήκα έξω έριξα καλού-κακού μια ματιά και στο φιατάκι αν ακόμη έχει πινακίδες...)

Αφού ξεκαθάρισαν το θέμα για τελευταία φορά και το έληξαν, η συζήτηση γυρνάει (σε άπταιστα αγγλικά πάντα)  από την μεριά του γάλλου για το που θα βρει κλασσικές λάμπες –αυτές με τα γυαλάκια- για να αγοράσει αλλά να μην είναι από τα τουριστικά σημεία και τον πιάσουν, ή να χρειάζεται να κάνει παζάρια. Ο Emrah του απάντησε πως αυτά τα αγοράζουν οι τουρίστες οπότε δεν ήξερε να τον βοηθήσει ουσιαστικά.

Καθισμένος παράμερα με το τσάι μου, είχα παρακολουθήσει όλη τη στιχομυθία από απόσταση. Η κουβέντα φαινόταν να φθάνει στο τέλος της και εμένα άρχισε να με τρώει μια φωνούλα μέσα μου: -Πέσ’ του αφού ξέρεις! ( Βλέπετε από προηγούμενες βόλτες είχα εντοπίσει ακριβώς αυτό που ζητούσε ο γάλλος ). Μετά μια άλλη φωνή μου φώναζε: -Ξέχασες πως την έχεις ακούσει στην πατρίδα του? (Παροιμιώδεις οι γάλλοι για την αγένεια και τον σωβινισμό τους, αν και φυσικά δεν πρέπει ποτέ να τσουβαλιάζουμε).

Δεν είμαι ο καλύτερος των ανθρώπων οπότε η δεύτερη φωνή άρχισε να υπερισχύει. Δεν είχα και πολύ χρόνο μια και η κουβέντα τελείωνε, και αν ήθελα να βοηθήσω έπρεπε να το κάνω άμεσα. Τελικά λέω μέσα μου. «Δεν πειράζει, προσπάθησε να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Πέστου.»

Και του είπα τελικά. Εγώ ένοιωσα καλύτερα και αυτός με ευχαρίστησε και έφυγε.

Το άλλο πρωί βρίσκομαι στην αίθουσα του πρωινού. Εγώ, ένας ασιάτης που έτρωγε σαν σκουριασμένο ρομπότ (αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία), η κοπέλα του γάλλου που είχε κατέβει νωρίτερα από αυτόν, και ένα άλλο ζευγάρι από κάποια άλλη χώρα. Επιπλέον 2-3 γυναίκες ντόπιες που σερβίριζαν.
Από την πόρτα σε μια στιγμή κάνει την εμφάνιση του ο γάλλος. Και μας καλημέρησε… στα γαλλικά…

Ελπίζω να μην πρόλαβε να φτάσει τις λάμπες του ολόκληρες στο σπίτι και να έσπασαν στο δρόμο. Είπα να αγιάσω αλλά δεν με άφησαν! Ακόμη γελάω όταν το σκέφτομαι.

lol!
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

φτωχεια καταραμένη....

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Δευ Ιουλ 29, 2013 1:39 pm

ημουν 18 χρονων και ειχα μια παρεα στον βολο
τον Γιαννη τον Λευτερη τον Γιωργο [ο στενος κυκλος] και τον Νικο και Χρηστο-αδερφο του λευτερη..

ηταν ομορφες και αθωες εποχες... ο Λευτερης ειχε ενα σεατ ''marbela'' [του θειου του ηταν...]
και με αυτο το αυτοκινητο πηγεναμε παντου...
στα χανια στην πορταρια για καφε τα μεσημερια και τα βραδια στην ανχιαλο και στην αγρια....
ειμασταν μονιμος αφραγκοι και ειχαμε ισα-ισα για τους καφεδες μας
και τις βενζινες μας.... αλλα αυτο δεν μας ενοιαζε ουτε και πολλα αλλα γιατι
ημασταν αγαπημενοι και δεμενοι μεταξυ μας...
μαλιστα σε αυτο το αυτοκινητο εμαθα οδηγηση μιας και ο λευτερης με εμπιστεύονταν
παρα τις αντιρησεις των υπολυπων να τους μεταφερω στην αγχιαλο συνήθως στα μπαρακια....
το μονο που ειχα να κανω ηταν να πω ''μαθημα-μαθημα'' και σχεδον αμεσως
ο λευτερης εφευγε απο την θεση του οδηγου για να παρω εγω την θεση του.
ειχαμε χαβαλε
και γενικα συζητουσαμε για μηχανακια και γκομενες.... οι γκομενες ομως
ηταν ανυπαρκτες..... βεβαια ημασταν ολοι μπακουροι και δεν μας ενοιαζε...
[εκτος απο τον γιαννη που δεν την παρουσιαζε ποτε την δικη του στην
αντροπαρέα....ουτε μας εφερνε σε επαφη με τις φιλεναδες της....ετσι γουσταρε και δεν του το χτυπησαμε ποτε..]
εμεις ομως οι υπολυποι δεν το βαζαμε κατω και
γυρνουσαμε τον τοπο ολο μπας και πεσουμε σε καμια καλη φαση.
ετσι η μοιρα μας εφερε στην επαφη με εναν παλιο
συμμαθητή του Λευτερη απο την λαρισα που
ειχε ''ακρη'' με κατι φοιτήτριες.......


συνεχιζεται......
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Δευ Ιουλ 29, 2013 4:37 pm

Mας λεει λιπών ο τυπος οτι γνωρίζει κατι κοπελες
στην εστια της Λάρισας και θα μας τις γνωριζε συντομα..
ο τυπος ηταν αυτο που λεμε ''τελευταιος'' και δεν τον χωνεψα εξ αρχης
γιατι τον καταλαβα οτι ηταν ρουφιανος με την κακη ενοια και
οπως απεδείχθη αργότερα δεν ειχε σχεση με τις κοπελες αλλη εκτός του
οτι ηταν στο ιδιο ετος και ουσιαστικα μας ηθελε για να κανει ο ιδιος καποιο κονε εκβιάζοντας μια απο αυτες αν τελικα εκανε καποια σχεση μαζι μας....
μιλαμε οχι απλα γλοιώδης αλλα απο τους τυπους που δινουν κακο ονομα στο γενος των ανθρωπων...
εμεις το καταλαβαμε γρηγωρα αυτο και μετα την δευτερη επισκεψη στα κοριτσια κλεισαμε ραντεβου απο μονοι μας,,για να μην χρειαστει να ξαναρθουμε σε επαφη με τον μαλακα.
Οντος στα επομενα ραντεβου τα κοριτσια μας περιεγραψαν τα σχεδια του τυπου αυτου και ετσι συνεχίσαμε να επισκεπτομαστε τις κοπελες στο δωμάτιο τους στην εστια,, οπου μας έφτιαχναν νες-καφε χτυπητο με το κουταλακι....μετα απο μερικες φιλικες επισκεψεις αρχισαμε σιγα-σιγα να περνουμε αερα και να ''ξεχωριζουμε'' καπως
αυτοι που μελοντικα θα καταλιγαμε σαν ζευγαρια ομως...
η πραγματικοτητα έμελλε να μας προσγειώσει...
Ενα βραδυ που ειχαμε παει μια απο τις συνηθισμενες μας επισκεψεις το καμακι και το φλερτ ειχαν απογειωθει και εμεις σαν απειρα πουλαρια που ειμασταν περιμεναμε ενα σινιαλο-μια καθοριστικη στιγμη που θα μεταβενε την προφωρικη επαφη σε σωματικη ...τοτε το σινιαλο ειρθε αλλα........................... δεν ηταν αυτο που περιμεναμε,,
λεει η μια η γκομενα =
''και τι δεν θα εδεινα για μια μακαρονάδα αυτη την στιγμη''
τοτε αυτοματος πεταγεται και η δευτερη=
''εγω γουσταρω κοτοπουλακι με σαλτσα και τηγανητές πατατες..μμμμ..λιώνω και μονο που το σκευτομαι''
φυσικα ακολουθησε και η τριτη κουνώντας και ανοιγοκλεινοντας τα ποδια της με εμενα καρφωμένο στο κόκκινο κολάν της=
''αστα να πανε... φτιαχτηκα τωρα...και μονο που σκευτομαι την σαλτσα στα μακαρονια και στο κοτοπουλακι''

κοιταχθηκαμε εμεις σχεδον συνομωτικα και αλλαξαμε κουβεντα
μεχρι να περασουν μερικα ψυχρα 10λεπτα...ακομη πριν τις καληνυχτησουμε και χαθουμε στα σκοταδια της εθνικης οδου για την επιστροφη μας στο βολο......
βλεπετε πριν τεσσερις μερες ειχαμε βαλει ρεφενε για να αγοράσουμε το πιο φθινο ραδιοκασετοφωνο που υπηρχε στην αγωρα για να ακούμε λιγη μουσικη μεσα στο marbela....

οπως ειπα και στην αρχη ημασταν ρεστοι και αφραγκοι αλλα δεν το ειχαμε σκευτει ποτε πριν....και οι κοπελες δεν ειχαν και αυτες υψηλες προσδοκιες μιας και αυτες άφραγκες ηταν....αλλα ειχαν τουλαχιστον την αξίωση και την κοινη λογικη οτι στον μαγκα που θα του ''το διναν'' θα ειχε τουλαχιστον την οικονομικη ευχερια να τους
προσφερει ενα καλο τραπεζι....πριν θεωρήσει οτι ειχε το δικαίωμα να γευθει και αυτος λιγο απο τα χειλη τους και το κορμι τους.....


δεν πηγαμε ποτε ξανα για να ξαναδουμε τα κοριτσια... ξυπνησαμε ξαφνικα και ειδαμε που ημασταν και που επρεπε να παμε...
αρε φτωχεια καταραμενη.
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Φανης Την / Το Δευ Ιουλ 29, 2013 4:59 pm

Αυτα Νικο ειναι παπαριες...
Η γκομενες οταν πανε φοιτητριες το δινουν το κουτακι τους...
Εσας για να σας αφησαν να πατε τοσες φορες σιγουρα δεν θελανε τα λεφτα σας αλλα κατι αλλο...
Μαλλον ησασταν μικροι και δεν καταλαβαινατε...

Εγω πιστευω οτι θα μπορουσατε να κανεται κατι...

Αλλωστε υπαρχουν πολα παιχνιδια που βοηθαν σε αυτο:

Μπουκαλα,
Θαρος η αληθεια κ.α.
Γενικα νομιζω οτι υπηρξε λαθος χειρισμος...
avatar
Φανης

Αριθμός μηνυμάτων : 295
Ημερομηνία εγγραφής : 30/05/2013
Τόπος : Θεσσαλονικη

http://www.usbekits.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από -nikos- Την / Το Δευ Ιουλ 29, 2013 5:24 pm

θες να πεις οτι χωρις ''προκαταρκτικα'' γνωριμίας θα μπορουσαμε
να βγαλουμε ενα μπουκαλι απο την
τσεπη μας και να το στριβαμε στο πατωμα του δωματιου θα ηταν αρκετο ?

υπαρχουν και τετοιου τυπου γυναικες... αλλα δεν ειναι ολες ιδιες.[ευτυχως]

οτι ημασταν άπειροι ?  ναι ήμασταν.

μην ξεχναμε και οτι η φαση διαδραματιστηκε 23 χρονια πριν,, αλλα ηθη τοτε αλλα ηθη τωρα.
avatar
-nikos-
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 2629
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013

http://doityourself123.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Φιλοσοφία και δεοντολογία

Δημοσίευση από Χρήστος Την / Το Δευ Ιουλ 29, 2013 6:03 pm

Χμμμμμ, ακριβώς την ίδια εποχή άρχισα να σπουδάζω και δεν ξέρω πως είναι τα ήθη τώρα αλλά σίγουρα ξέρω πως ήταν τότε. Να συμφωνήσω με τον Φάνη αρχικά για το συγκεκριμένο περιστατικό. Μάλον τσάμπα το χάσατε το κοκό (αυτό το ότι σας άφησαν να πάτε τόσες φορές εκεί) αλλά κανείς δεν μπορεί να ξέρει σίγουρα. (Έγω να δεις τι έχω χάσει από βλακίες... χαχαχα)

Αλλά και από την άλλη ναι. Να περιμένουν να τις ταίσεις και να τις ποτίσεις ήταν τουλάχιστον τότε αρκετά κοινή πρακτική και νομίζω πως το εφάρμοζαν γιατί έτσι μάθαιναν από μικρές (κοινωνικόπολιτισμικό το θέμα μάλον). Αλλά και από αυτά που βλέπω γύρω μου δεν βλέπω να άλλαξαν και πολλά σήμερα.

Τέλος όμως μπορείς και να διαλέξεις με όλα τα συν και πλην των δύο αντίθετων επιλογών.

Όταν σπούδαζα είχα ένα βολιότη γνωστό που δεν χώνευα και πολύ να πω την αλήθεια αλλά αυτός ταιρίαζει στην ιστορία κατά μία ένοια. Είχε φράγκα πάντα και έτσι είχε ξυλωθεί να πληρώνει τέτοιες. Ακόμη και όταν είχε σχέση για καιρό με μία, δεν φτάνει που την τάιζε, αλλά τάιζε και την συγκάτοικό της μαζί, μια και όλο έβγαινε μαζί τους και η δικιά του, του υπενθύμιζε συνεχώς πως το κορίτσι είναι φτωχό και μπλα μπλα μπλα.....   Βρε ούστ χολέρα

Χαχαχαχαχαχχαχαχα
avatar
Χρήστος

Αριθμός μηνυμάτων : 259
Ημερομηνία εγγραφής : 02/06/2013

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σελίδα 2 από 12 Επιστροφή  1, 2, 3, ... 10, 11, 12  Επόμενο

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης